วิชาอะไรครั้งนี้พิเศษกว่าทุกครั้ง เพราะเรากำลังจะเริ่มซีรี่ย์ใหม่
หลังจากที่เราเรียนวิชาอะไรในหัวข้อที่หลากหลายกันมา 18 ครั้ง
เราจะลองปรับเปลี่ยนเนื้อหาและรูปแบบการเรียนกันใหม่
เริ่มจากการปรับวิชาเข้าสู่ซีรีย์ ‘โลกของเรา’
วิชาที่เราเคยเรียนกันตั้งแต่สมัยประถม
เราจะกลับไปเรียนเรื่องเหล่านี้อีกครั้ง เพื่อความเข้าใจในโลกใหญ่ใบนี้
ในแต่ละครั้ง อาจารย์จะสอนเรื่องส่วนประกอบต่างๆ ของโลก
ที่เราต่างคุ้นเคยกันดี แต่อาจไม่เคยรู้ว่ามันมีที่มาที่ไปอย่างไร ทำงานอย่างไร
และเชื่อมโยงกับเรายังไง
เช่น ดินของเรา น้ำของเรา ป่าไม้ของเรา สัตว์ป่าของเรา ภูเขาของเรา
โดยจะเริ่มต้นกันที่เรื่อง ‘พลังงานของเรา’
มีอาจารย์ยงยุทธ จรรยารักษ์ เป็นเจ้าของรายวิชาเช่นเดิม
นั่งฟังกันฟรีๆ โดยไม่ต้องลงชื่อจองล่วงหน้าเหมือนเดิม
วันพุธที่ 9 มีนาคม 2554 เวลา 18.00-21.00 น.
ห้อง 502 ชั้น 5 อาคารประชุมสุข อาชวอำรุง คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ
(ตรงข้ามอาคารจามจุรี 5 / ใกล้กับโรงเรียนสาธิตจุฬา ฝ่ายประถม)
(อาคารที่ลูกศรสีเขียวชี้ในไฟล์แผนที่)

สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ระยะเวลาของการเรียนที่จะเพิ่มเป็น 3 ชั่วโมง
เนื่องจากเนื้อหาแต่ละหัวข้อนั้นมากมายเกินกว่าจะบรรจุทั้งหมดลงได้ใน 3 ชั่วโมง
อาจารย์จึงจะสอนเฉพาะเรื่องที่เราอยากรู้
ดังนั้น ถ้าอยากรู้อะไร โพสต์คำถามมาล่วงหน้าเลยครับ

เรื่องพลังงานจะมีเนื้อหาประมาณไหน เรามาดูตัวอย่างบางส่วนกันครับ

“ตอนนี้คนกำลังสนใจเรื่องโลกของเราก็จริง แต่คนที่เขียนเรื่องโลกของเรา มีแต่นักธรณีวิทยา เลยจบแค่หิน ไม่ลงไปถึงดินและชีวิต ถึงระบบการหมุนเวียนต่างๆ โลกของเรา”

“ตอบได้ไหมว่าส่วนไหนของโลกที่ไม่มีพลังงานเลย อย่าไปมองพลังงานแค่ไฟฟ้า พลังงานมันอยู่ในทุกอย่าง ทุกที่”

“เราหยุดคิดที่จะพัฒนาพลังงานของเรา แล้วหันไปพึ่งพาพลังงานที่ไม่ใช่ของเรา พลังงานของเราจริงๆ ที่เราใช้กันมาตั้งแต่อดีตคือถ่าน เราอยู่ในพื้นที่ที่มีแสงตลอด 365 วัน มีน้ำ มีดิน 3 อย่างนี้คือโรงงงานผลิตพลังงานของเรา พืชคือแหล่งผลิตพลังงานของเรา เรามีถ่านที่หลากหลาย ถ่านตะบูนให้ควันที่มีกลิ่นหอม สมัยก่อนเราเอามาใช้อบขนมฝรั่งกุฎีจีน ถ่านไม้ซาดให้ความร้อนสูงมาก เป็นพันองศา ใช้ถลุงเหล็ก บ้านเราใช้ถ่านถลุงเหล็ก ไม่ได้ใช้ถ่านหิน เราเรียนรู้การพัฒนาพลังงานมาใช้หล่อสำริด หล่อพระมาตั้งนานแล้ว แต่เราหยุดไม่ได้พัฒนาต่อ แล้วหันไปใช้พลังงานไฟฟ้าแทน ทั้งๆ ที่เรามีแหล่งพลังงานจำนวนมหาศาล แต่เปลี่ยนไปใช้พลังงานอะไรก็ไม่รู้ที่เราต้องพึ่งจากที่อื่น ทำไมเราถึงไม่พัฒนาในทิศทางที่เรามี”

“เราใช้กังหันลมมาเป็นพันปี แล้วเราก็ทิ้งไปซื้อกังหันลมจากฮอลแลนด์ตัวละเป็นล้านมาตั้ง เพื่อผลิตไฟฟ้า แล้วเอาไฟฟ้าไปเดินเครื่องสูบน้ำ สมัยก่อนเราไม่ต้องรอให้เป็นไฟฟ้าหรอก เราเอากังหันลมมาสูบน้ำด้วยระหัดวิดน้ำเลย ที่ท่ายางเราเอาโซลาร์เซลล์ไปตั้งรับแสงอาทิตย์เพื่อผลิตไฟฟ้า แล้วเอาไฟฟ้าไปใช้อบกล้วย สมัยก่อนทำกล้วยตาก เขาใช้โซลาร์อบกล้วยโดยตรงเลย เราไม่เข้าใจเรื่องพลังงาน เราบอกว่าใช้ตู้อบเพราะถูกสุขลักษณะ แดดฆ่าเชื้อสบาย กลัวอะไรกับการเอากล้วยไปตากแดด ความร้อนแค่ 50 องศา โปรตีนในเชื้อโรคก็เสียแล้ว เชื้อโรคมันก็ตายแล้ว แทนที่จะไปซื้อเครื่องอบกล้วย เราพัฒนาวิธีตากกล้วยให้ดีขึ้นดีไหม แค่เปลี่ยนสังกะสีที่ตากจากสีขาวเป็นสีดำ ความร้อนก็ขึ้นมาอีกเท่าไหร่ ประหยัดเวลาในการตากไปอีกเท่าไหร่ ทำไมเราถึงไม่คิดต่อจากสิ่งที่เรามี ทำไมเราถึงต้องดูว่าเขาทำยังไง แล้วทำตามเขา”

ใครอยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับพลังงาน แปะคำถามไว้ได้เลย
แล้วพบกันครับ

ขอบคุณดร.อัจฉรา ไชยูปถัมภ์ รองคณบดีฝ่ายกิจการนิสิต คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ สำหรับสถานที่ครับ