อยากทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่
Posted by zcongklod on May 3, 2009

เห็นงานศิลปะชุดใหม่เอี่ยมอ่องของคริส จอร์แดน (Chris Jordan) แล้วก็อดเอามาเล่าสู่กันฟังไม่ได้
งานชุดใหม่ที่ว่านี้มีชื่อว่า Running the Number II
แต่ก่อนจะไปพูดถึงงานชุดที่ว่านี้ เราคงต้องย้อนมาพูดถึงงานชุดก่อนหน้านี้ของเขา
ที่มีชื่อว่า Running the Number เสียก่อน
งานภาพถ่ายชุดนี้เป็นที่โจษขานอย่างมากในหมู่นักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมในรอบหลายปีที่ผ่านมา
ซึ่งไม่บ่อยนักที่งานภาพถ่ายจะถูกนักสิ่งแวดล้อมนำไปต่อยอดกันอย่างมากมายขนาดนี้
งานภาพถ่ายซีรี่ย์นี้เป็นบิ๊กไอเดียที่เริ่มต้นตั้งแต่ปี 2006 จนถึงปัจจุบัน
คริส จอร์แดนเรียกงานของเขาว่าเป็น An American Self-Portrait
เป็นการมองวัฒนธรรมร่วมสมัยของอเมริกาผ่านคมเลนส์ที่ฉาบไว้ด้วยข้อมูลทางสถิติ
หัวใจของงานชุดนี้ก็คือ การแปลงตัวเลขเกือบนามธรรมให้กลายเป็นภาพที่แสนจะเป็นรูปธรรม
คริสมองว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมทุกวันนี้เกิดจากการที่พวกเราร่วมมือร่วมใจกันสร้างปัญหาคนละไม้คนละมือโดยไม่รู้ตัว ผลกระทบเล็กๆ ที่เราก่อทิ้งไว้นั้น ไม่มีใครคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่โต
เพราะเราเห็นแต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากมือเรา
แต่เราไม่เคยรู้เลยว่า เมื่อมันถูกนำไปรวมกับผลกระทบเล็กๆ จากมือคนอื่นแล้ว
สุดท้ายมันยิ่งใหญ่ขนาดไหน
ข้อมูลอย่าง คนอเมริกันใช้ถุงพลาสติก 60,000 ใบทุก 5 วินาที
ถึงจะฟังดูใหญ่ยิ่ง แต่มันก็เป็นเพียงตัวเลขบนกระดาษที่ยากจะจินตนาการตามว่ามันมากมายแค่ไหน
คริสก็เลยเปลี่ยนตัวเลขเหล่านั้นให้เป็นภาพถ่ายขนาดใหญ่ยักษ์
ให้เห็นกันไปเลยว่าถุงพลาสติก 60,000 ใบมันเยอะแค่ไหน
ดูแล้วไม่ช็อกก็ไม่รู้จะว่ายังไง
ความสนุกของการดูงานชุดนี้ก็คือ การตั้งคำถามกับภาพขนาดใหญ่ก่อนว่า มันคืออะไร?
จากนั้นก็ค่อยๆ ซูมเข้าไปทีละนิด ทีละนิด
แล้วเดากันไปเรื่อยว่าภาพที่เห็นตรงหน้าคืออะไร
พอร้องอ๋อ ก็รับข้อมูลกันไปว่ามนุษย์เราบริโภคทรัพยากรกันมากมายเพียงใด
ลองมาดูตัวอย่างกันสักหน่อยไหมครับ

.

.

ภาพของขวดน้ำพลาสติก 2,000,000 ใบ เท่ากับจำนวนขวดน้ำพลาสติกที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา ทุก 5 นาที

.

.

ภาพของกระป๋องอะลูมิเนียม 106,000 ใบ เท่ากับจำนวนที่กระป๋องที่ใช้ในสหรัฐอเมริกาทุก 30 วินาที

.

.

ภาพของโทรศัพท์มือถือ 426,000 เครื่อง เท่ากับจำนวนโทรศัพท์มือถือที่ถูกทิ้งในสหรัฐอเมริกาในแต่ละวัน

.

.

ภาพของตุ๊กตาบาร์บี้ 32,000 ตัว เท่ากับจำนวนของผู้ที่ผ่าตัดเสริมหน้าอกในแต่ละเดือนของสหรัฐอเมริกา ในปี 2006
นอกจากนี้ก็ยังมีภาพอีกมากมายหลายประเด็น อาทิ
ภาพแก้วน้ำพลาสติก 1,000,000 ใบ ซึ่งเท่ากับจำนวนแก้วน้ำพลาสติกที่ใช้ในเครื่องบินในสหรัฐอเมริกาทุก 6 ชั่วโมง
ภาพของกระดาษที่ใช้ในสำนักงาน 30,000 รีม ซึ่งเท่ากับจำนวนที่ใช้ในสำนักงานในสหรัฐอเมริกา ทุก 5 นาที
ภาพยูนิฟอร์มของนักโทษ 2.3 ล้านตัว ซึ่งเท่ากับจำนวนผู้ถูกจองจำในคุกของสหรัฐอเมริกาในปี 2005 ถือว่าสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่มีนักโทษถูกคุมขังมากที่สุดในโลก
ภาพของธนบัตรใบละ 100 ดอลลาร์ จำนวน 125,000 ใบ ซึ่งเท่ากับงบประมาณที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาใช้ในสงครามอิรัก ในแต่ละชั่วโมง
ภาพของข้อมูลของคริสเป็นสิ่งที่น่าตกใจ
แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็คือ นี่เป็นแค่ข้อมูลของประเทศสหรัฐอเมริกาเพียงประเทศเดียวเท่านั้น
ถ้าว่ากันทั้งโลก ข้อมูลจะน่าตื่นตะลึงกว่านี้เพียงใด
สิ่งที่เราคิดว่าเป็นเรื่องเล็ก อาจไม่ได้เล็กอย่างที่คิดก็ได้
ต้องขอบคุณคริส จอร์แดนที่ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่
ติดตามผลงานของคริสแบบเต็มๆ ได้ที่ www.chrisjordan.com
แล้วพรุ่งนี้มาดูงาน Running the Number II กันครับ
เห็นภาพมือถือแล้วขนลุกเลย
แต่งงๆกับตุ๊กตาบาร์บี้นะพี่ ไม่เข้าใจความหมาย ผู้ที่ผ่าตัดเสริมหน้าอกเป็นปัญหาด้านหรอคะ ซีลิโคน???
จริงๆ แล้วคริสเขาไม่ได้พูดแต่เรื่องสิ่งแวดล้อมน่ะครับ เขาพูดถึงประเด็นอื่นๆ ทางสังคมด้วย อย่างเช่นเรื่องของการที่คนแห่กันไปทำศัลยกรรมทรวงอก แต่ที่หยิบมาเ่ล่าสู่กันฟังด้วย เพราะรูปมันสวยดีครับ
ยิ่งซูมยิ่งน่ากลัวน้า
โหย เชื่อเลย
อยากพูดแต่ไม่รู้จะพูดว่าอะไร
อึ้ง
รูปธรรม สู่ นามธรรม
ได้อารมณ์ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาไงงั้น
เจ๋งจริง
อ้าว..พิมพ์ผิดซะงั้น
มันต้องนามธรรมสู่รูปธรรมสินะ
เดจาวู เหมือนเคยไปอ่านเจอใน designboom ปีนี้ตอนจัดจุฬาวิชาการก็เอาแนวคิดคล้ายๆกันกับแบบนี้ไปทำในงานนิทรรศการด้วยละ น้องๆมามุงดูกันเยอะดี แต่มากันแบบงงๆ ไม่เข้าใจว่าสื่ออะไร
ปล. กำลังจะทำหนังสือเสียง เข้าไปเช็คในเว็บ DAISY มีหนังสือของพี่หลายเล่มเลยละ เลยจะอ่านดอกไม้ใต้โลก หวังว่าบุญจะมาถึงพี่ แต่พี่อย่ามาตามล่าเรื่องค่าลิขสิทธิ์นะ ไม่มีจ่าย
—-
เคยมาทิ้งคอมเมนต์ไว้ว่าเข้าค่ายสสส.กับพี่ก้อง เลยมาบอกอีกทีว่ารุ่น 1 กลุ่มจับฉ่าย แต่พี่ก้องคงจำไม่ได้หรอกมั้ง
siamesekid > มันเป็นงานที่ดังมากครับ มีคนพูดถึงเขียนถึงไปแล้วมากมาย ขอบคุณที่เลือกหนังสือพี่ไปอ่านนะ ยังไงก็ช่วยอ่านให้คนฟังเขาเห็นภาพตามให้ได้นะ ส่วนเรื่องลิขสิทธิ์นั้นจ่ายเป็นบุญก็โอเคแล้วครับ
กลุ่มจับฉ่าย ที่เป็นน้องๆ ถาปัด จุฬาฯ ที่ทำหนังสือเรื่องเหล้า ทรงหนังสือยาวๆ ใช่ไหมหว่า เอ่อ แล้วเป็นคนไหนในสามคนนั้นว้า
เออะ..
นี่มันความจริงที่ปวดใจ
ละลานตาจริงๆ !!!
งั้นเราก็ควรจะลด”เรื่องเล็กๆ” มันจะได้ช่วยกันลด “เรื่องใหญ่ๆ”
^^
เห็นภาพชัดเจน
นี่แค่ไม่กี่วินาที ไม่กี่ชั่วโมง แล้วโลกของเราจะมีพื้นที่พอสำหรับขยะจากมนุษย์ไม๊เนี่ย
ดูแล้วรู้สึกหนักๆอึ้งๆ
ใครว่าทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ เป็นไปในทางลบ พอรับรู้เรื่องนี้แล้ว รู้สึกว่าการกระทำของคนๆหนึ่ง เราจะไม่เห็นว่ามันใหญ่ แต่พอรวมๆกันแล้ว เราถึงได้รู้ว่าการกระทำของเราเป็นส่วนหนึ่งของการทำลายทรัพยากรธรรมชาติด้วย
ชอบงานนี้จริงๆ
อยากปรบมือให้คุณคริส จอร์แดนด้วยคนค่ะ
น่าจะมีศิลปินไทยลองคิดเอาสถิติในประเทศเรา
ไปทำให้เป็นรูปธรรมบ้างนะคะ
แค่ถุงพลาสติกกับขวดน้ำอาจจำลองภาพจิตรกรรมฝาผนัง
วัดพระแก้วได้รอบวัดก็ได้
O_O จำนวนมือถือที่ถูกทิ้งนี่เยอะจนน่ากลัวเลยอ่ะค่ะ
เทคโนโลยีที่ก้าวเร็วจนเกินไปก้อมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากเลย
คิดแล้วเครียดแฮะ
คิดได้ไงเนอะ
เห็นแล้วอึ้ง
ยิ่งใกล้ยิ่งอึ้ง